DOLAR 16,3061
EURO 17,4948
ALTIN 969,77
BIST 2.448,86
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Tekirdağ 25°C
Açık
Tekirdağ
25°C
Açık
Cum 24°C
Cts 25°C
Paz 26°C
Pts 25°C

ÇOCUKLAR İÇİN NAMIK KEMAL -1-

13.05.2022
A+
A-

BEN NAMIK KEMÂL
Sevgili çocuklar,
Ben Vatan ve Hürriyet şairi Namık Kemâl.
1840 yılında 21 Aralık Pazartesi günü sabaha karşı Tekirdağ’da doğdum.
Tekirdağ’da doğmamın sebebi dedem Abdüllâtif Paşa’nın Tekfurdağ sancak muhassılı (sancağın mâlî işlerine bakan idarî görevli) olması, annem ve babamın da dedemin yanında olmalarından dolayıdır.
Size biraz ailemi ve doğduğum evi tanıtayım.
Sevgili çocuklar,
Babam Mustafa Âsım Bey, annem Fatma Zehra Hanım’dır.
Doğduğum evi siz gayet iyi biliyorsunuz. Tekirdağ’ın Orta Cami Mahallesi’nde, Hükümet Caddesi üzerinde, pembe boyalı, geniş bahçe üzerinde, iki katlı bir konak… Gerçi bugün bu konak yok olup gitmiş fakat beni çok ama çok seven Tekirdağlı hemşehrilerim bu konağın yerine benim hatırama ihtişamlı, güzel bir konak yapıp ziyarete açmışlar.
Sevgili çocuklar,
Ben doğunca dedem, annem, babam; kısaca aile fertlerim çok sevinmişler. Geleneklere göre doğduktan üç gün sonra çocuklara isim koyma merasimi yapılırmış. Dedem, evimizin hemen yakınında bulunun Perşembe Tekkesi şeyhi Tokatlı Hafız Ali Rıza Efendi’yi davet ederek, adımı İslâm’ın Muhammed’i olsun diyerek; Muhammed Kemâl (Mehmet Kemâl) koydurmuş.
Sevgili arkadaşlar,
Bebekliğim ve çocukluğum 6 yaşına kadar Tekfurdağı’nda geçti. Tekfurdağ, deniz kenarında, bağları, bahçeleri ile çok güzel bir şehir. Hâlâ çocukluk günlerime dalar giderim.
Ne yazık ki dedemin bir tâyini dolayısıyla Tekfurdağı’ndan ayrılmak zorunda kaldım. Dedemin tâyini Afyon’a çıkmıştı. Tekirdağ’dan Afyon’a, eşyalarımızı yüklediğimiz bir beygir arabasıyla 6-7 günde gittiğimizi hatırlıyorum.
Sevgili çocuklar,
Ah Afyon… Afyonkarahisar. Arkadaşlar, Afyon deyince hâlâ yüreğim yanıyor. Nasıl yanmasın? 7 yaşındayım ve anneciğim ise 27 yaşında genç bir kadıncağız… Bir gün annemin rahatsızlandığını, özellikle dedemin annem için koşturduğu o günleri hiç unutmam. Ne yazık ki bir bayram sabahı annemi Afyon’da kaybettik, onu bir caminin haziresine (bahçesine) gömdüler.
Dedem artık Afyon’da kalamazdı. Dedemin tâyini İstanbul’a çıktı.
İstanbul’a geldiğimizde ise dedem beni Beyazıt Rüştiyesine yazdırdı ve okul günlerim başladı. Nedense ben bu okulu sevmedim. Beni buradan alıp Valide Rüştiyesine verdiler, burayı sevdim.
(Devam edecek)

YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.